แชร์บทความนี้
ส่งต่อให้เพื่อนหรือทีมงานของคุณ
การสำรวจภาวะการทำงานของประชากรเดือนกันยายน 2569 และ OECD Economic Surveys Thailand 2025
- ผู้จัดทำต้นทาง
- สำนักงานสถิติแห่งชาติ และ OECD
- ปีข้อมูล
- 2025–2026
- ขอบเขต
- ข้อมูลตลาดแรงงานระดับประเทศไทย ใช้อ่านบริบทภายนอกก่อนเทียบกับปริมาณงาน ทักษะ และงบของบริษัท ไม่ใช้ตัวเลขประเทศแทนความต้องการกำลังคนขององค์กร
- กลุ่มที่ศึกษา
- ใช้ผลสำรวจแรงงานของสำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นข้อมูลระดับประเทศ และรายงาน OECD เป็นบริบทประกอบ ฐานสำรวจครัวเรือนของประเทศไม่ใช่กลุ่มพนักงานของบริษัท และบทความนี้ไม่ได้เก็บตัวอย่างใหม่
บทวิเคราะห์และแนวทางประยุกต์โดย HISTECH แยกจากข้อค้นพบของผู้จัดทำต้นทาง
ข้อมูลที่น่าสนใจ
อัตราว่างงานรวมไม่แทนความพร้อมของแรงงานทุกช่วงอายุ
อัตราว่างงานรวม 0.9% ต้องอ่านคู่กับอัตราเยาวชน 4.6% และผู้ใหญ่อายุ 25 ปีขึ้นไป 0.5% โดยยังไม่ใช่จำนวนผู้สมัครที่พร้อมสำหรับตำแหน่งของบริษัท
สำนักงานสถิติแห่งชาติ เดือนกันยายน 2569เปิดต้นทางผลิตภาพระยะยาวเป็นอีกคำถามหนึ่งของแผนกำลังคน
อัตราเติบโตผลิตภาพแรงงานเฉลี่ย 2.1% ในปี 2015–2023 เป็นบริบทระดับประเทศ ไม่ใช่ KPI ขององค์กรใดองค์กรหนึ่ง
OECD Economic Surveys Thailand 2025เปิดต้นทางตัวเลขแรงงานระดับประเทศยังไม่ใช่แผนเพิ่มหรือลดคนของบริษัท
เมื่อผู้บริหารถามว่าปีหน้าควรเพิ่มคนหรือไม่ HR มักหยิบอัตราการว่างงาน จำนวนผู้มีงานทำ หรือข่าวตลาดแรงงานมาประกอบ แต่ตัวเลขเหล่านี้อธิบายภาพรวมของประเทศ ไม่ได้บอกว่าหน่วยงานของเรามีงานมากขึ้นเท่าไร ขาดทักษะใด หรือมีงบพอสำหรับตำแหน่งใหม่หรือไม่
ข้อมูลภายนอกมีประโยชน์เมื่อใช้ตั้งคำถาม เช่น ตลาดกำลังตึงตัวในกลุ่มใด พื้นที่ใดอาจหาคนยาก หรือความเสี่ยงด้านทักษะกำลังเปลี่ยนอย่างไร จากนั้นต้องกลับมาตรวจข้อมูลภายในก่อนตัดสินใจเรื่องจำนวนคน รูปแบบการจ้าง และเวลาที่ต้องใช้คน
ข้อมูลเดือนกันยายน 2569 บอกบริบทล่าสุด แต่ต้องอ่านตามนิยามของการสำรวจ
สรุปของสำนักงานสถิติแห่งชาติสำหรับเดือนกันยายน 2569 ระบุผู้มีงานทำ 42.31 ล้านคน คิดเป็น 70.8% ของประชากรอายุ 15 ปีขึ้นไป และผู้ว่างงาน 3.67 แสนคน หรือ 0.9% ของกำลังแรงงาน ตัวเลขเดียวกันยังแยกอัตราว่างงานของเยาวชนอายุ 15–24 ปีที่ 4.6% ออกจากผู้ใหญ่อายุ 25 ปีขึ้นไปที่ 0.5%
ตัวเลขเหล่านี้เป็นค่าประมาณจากการสำรวจครัวเรือน ไม่ใช่ทะเบียนผู้สมัครงาน และนิยามผู้มีงานทำรวมผู้ที่ทำงานอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงในสัปดาห์อ้างอิง รวมถึงผู้ที่มีงานแต่ไม่ได้ทำงานในช่วงนั้นตามเงื่อนไขของการสำรวจ จึงไม่ควรอ่านจำนวนผู้มีงานทำทั้งหมดว่าเป็นจำนวนคนที่พร้อมย้ายมาทำงานกับบริษัท
แผนสถิติของสำนักงานสถิติแห่งชาติระบุขนาดตัวอย่างการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร 86,880 ครัวเรือนต่อไตรมาส หรือ 28,960 ครัวเรือนต่อเดือน การทราบฐานนี้ช่วยให้เข้าใจว่าเป็นผลสำรวจตัวอย่างที่ขยายผลสู่ประชากร ไม่ใช่การนับคนทุกคนในประเทศ
ข้อมูลเศรษฐกิจช่วยชี้ความเสี่ยงระยะยาว แต่ไม่แทนการคาดการณ์งานของบริษัท
OECD Economic Surveys Thailand 2025 ระบุว่าการเติบโตของผลิตภาพแรงงานไทยเฉลี่ย 2.1% ระหว่างปี 2015–2023 ต่ำกว่าช่วง 2010–2015 ที่ 4.8% และแรงงานนอกระบบยังมีสัดส่วนสูง ข้อมูลนี้ช่วยเตือนว่าการเพิ่มจำนวนคนอย่างเดียวอาจไม่แก้ข้อจำกัดด้านผลิตภาพหรือทักษะ
อย่างไรก็ตาม ปีข้อมูลของ OECD ต่างจากข้อมูลแรงงานเดือนกันยายน 2569 และข้อเสนอระดับประเทศต่างจากแผนของบริษัท HISTECH จึงเสนอให้ใช้สองชุดนี้เป็นฉากหลัง แล้วสร้างสมมติฐานจากยอดขาย ปริมาณงาน เวลาทำงาน และความสามารถของคนในองค์กรเอง
เชื่อมสัญญาณภายนอกกับหลักฐานภายในก่อนเลือกทางออก
ตารางต่อไปนี้เป็นกรอบตัดสินใจที่ HISTECH จัดทำขึ้น ไม่ใช่ตารางจากสำนักงานสถิติแห่งชาติหรือ OECD จุดสำคัญคือทุกสัญญาณภายนอกต้องมีข้อมูลภายในที่ตรวจคู่กัน

ตัวอย่างเช่น หากตำแหน่งเฉพาะทางหาคนยาก ให้ตรวจเวลาเปิดรับ อัตราผ่านข้อเสนอ และทักษะของคนปัจจุบันก่อนสรุปว่าจะเพิ่มค่าจ้างหรือพัฒนาคน หากปริมาณงานสูงขึ้น ให้แยกงานที่เกิดซ้ำตามฤดูกาลออกจากงานถาวร ก่อนเลือกพนักงานประจำ ผู้รับจ้าง หรือการปรับ Workflow
เริ่มจากคำถามธุรกิจและหน่วยวัดที่ตรวจกลับได้
- กำหนดหน่วยวิเคราะห์ให้ชัด เช่น ตำแหน่ง ทักษะ หน่วยงาน พื้นที่ และเดือนที่ต้องใช้คน
- เก็บปริมาณงาน เวลามาตรฐาน OT งานค้าง และระดับบริการในช่วงเดียวกัน
- ตรวจจำนวนคนจริง FTE ตำแหน่งว่าง การลาออก และเวลาที่ใช้สรรหา โดยไม่รวมคนคนเดียวซ้ำหลายระบบ
- ระบุว่าสัญญาณใดมาจากข้อมูลภายนอก และสมมติฐานใดเป็นของบริษัท
หากยังนิยาม Headcount หรือ FTE ไม่ตรงกัน การเพิ่มข้อมูลตลาดเข้ามาจะทำให้รายงานดูแน่นขึ้น แต่ไม่ได้ทำให้คำตอบแม่นขึ้น ควรตกลงนิยามและเจ้าของข้อมูลก่อนสร้าง Scenario
ทำ Scenario มากกว่าหนึ่งแบบเพื่อให้ผู้บริหารเห็นเงื่อนไข
แผนกำลังคนที่ใช้ได้ควรมีอย่างน้อยกรณีฐาน กรณีงานเพิ่ม และกรณีงานต่ำกว่าแผน แต่ละกรณีระบุจำนวนงาน ทักษะที่ต้องใช้ เดือนเริ่มงาน ต้นทุน และความเสี่ยง หากเลือกพัฒนาคน ให้รวมเวลาที่คนยังทำงานใหม่ไม่ได้เต็มที่ด้วย
ทางเลือกไม่จำเป็นต้องมีเพียงรับเพิ่มหรือไม่รับ อาจย้ายงานระหว่างทีม ลดงานซ้ำ ปรับกะ จ้างช่วงที่มีงานสูง หรือพัฒนาทักษะคนเดิม การวางทางเลือกบนหลักฐานเดียวกันช่วยให้ HR การเงิน และผู้จัดการคุยเรื่องผลกระทบได้ตรงกัน
ติดตามผลหลังตัดสินใจด้วยตัวชี้วัดที่ตอบเหตุผลเดิม
หากรับคนเพิ่มเพราะงานค้าง ต้องติดตามว่างานค้างและเวลาส่งมอบดีขึ้นหรือไม่ หากพัฒนาคนเพื่อเติมทักษะ ต้องดูว่าคนรับงานเป้าหมายได้จริงเมื่อใด ไม่ใช้เพียงจำนวนผู้เข้าอบรมเป็นผลลัพธ์
ทบทวนสมมติฐานเมื่อยอดงาน การลาออก หรือเวลาสรรหาเปลี่ยน และบันทึกวันที่ของข้อมูลภายนอกทุกครั้ง แผนกำลังคนจะมีประโยชน์เมื่อผู้บริหารเห็นว่าอะไรเปลี่ยนเพราะตลาด อะไรเปลี่ยนเพราะธุรกิจ และจุดใดยังต้องเก็บข้อมูลเพิ่ม
ข้อจำกัดที่ควรบอกผู้บริหารตั้งแต่ต้น
ผลสำรวจครัวเรือนมีนิยามและความคลาดเคลื่อนของการประมาณค่า ข้อมูลประเทศยังไม่แยกทักษะและตำแหน่งให้ตรงกับทุกองค์กร ขณะที่ข้อมูลภายในอาจมีปัญหาเรื่องวันที่ตัดยอดหรือรหัสตำแหน่ง จึงควรแสดงข้อจำกัดคู่กับ Scenario ไม่ใช้ความละเอียดของ Dashboard ทำให้สมมติฐานดูแน่นอนเกินจริง
นำไปใช้กับองค์กรอย่างไร
เลือกหนึ่งหน่วยงานที่กำลังขอเพิ่มคน ให้ HR กับผู้จัดการรวบรวมปริมาณงาน งานค้าง OT ตำแหน่งว่าง ทักษะ และต้นทุนย้อนหลังอย่างน้อยช่วงเดียวกัน จากนั้นทำ Scenario ฐาน งานเพิ่ม และงานต่ำกว่าแผน พร้อมระบุว่าสัญญาณใดมาจากข้อมูลแรงงานภายนอก แล้วติดตามผลด้วยตัวชี้วัดที่ตรงกับเหตุผลของคำขอ
ดูบริการ ที่ปรึกษา Workforce Planning วางแผนอัตรากำลังและทักษะ

